معماری هورامان، پله ای به سوی بهشت

هورامان برای ساخت خانه از مصالح کاملا بومی (سنگ و چوب) استفاده می شود. سنگ ها را بدون استفاده از ملات بر روی هم می چینند. و بنای ساختمان را بالا می برند تا به مرحله سقف برسد. (دیوارها معمولا دارای عرض ۶۰ سانتی متر بوده و به صورت دو ردیف ۳۰ سانتی متری کنار هم و به صورت قفل در همدیگر بالا میروند).

یکی از ویژگی های دیوار های پهن حفظ انرژی در زمستان و تابستان است. 



مرحله پس از دیوارچینی 

 در معماری هورامان از چوب برای ساختن سقف استفاده می کنند. بدین معنی که به جای استفاده از تیر آهن از چوب های چنار و سایر درختان منطقه استفاده می کنند. روی چوب های سقف را نیز تخته می چینند و تخته ها را به وسیله میخ به چوب ها متصل و محکم می کنند. سپس بر روی تخته ها، سنگهای ریز می چینند. و روی سنگها را نیز با استفاده از کاهگل (مخلوط گل ساخته شده از خاک رس و کاه) می پوشانند. 

کاهگل را با استفاده از یک سنگ غلطک مانند که در زبان محلی به آن بانه‌تلیر (banatlir) می گویند. متراکم می کردند و آب باران بر روی آن جاری می شد.(به دلیل خاصیت خاک رس، در حالت اشباع جلوی نفوذ آب را می گرفت و آب بر روی بام خانه جریان می یافت. سپس به سمت قسمتی که با شیب بندی مناسب در نظر گرفته شده بود هدایت می شد. تا از بام خارج شود)

در طرف داخل خانه نیز با استفاده از کاهگل آنرا گچکاری می کردند

 این معماری سبب شده‌است. که همزیستی مسالمت آمیزی با طبیعت در هورامانات شکل بگیرد. و